Arkadaşına açılma sürecinde nasıl destek olursun?
İdeal bir dünyada açılmaya gerek olmazdı. Kimsenin kimi sevip sevmediğini belirtmesi gerekmezdi, çünkü kimse baştan varsayımda bulunmazdı. Ama heteronormatif bir toplumda yaşıyoruz ve pek çok kişi önce kabul, sonra da yönelimini açıklama sürecinden geçiyor.
Arkadaşlar ve aile bu süreçte nasıl orada olacaklarını, tam olarak neye yarayacaklarını sık sık merak eder. En önemlisinden başlayalım: bir kullanım kılavuzu yok. Birinin kendi cinselliğini kabul etmesine nasıl yardım edileceğine dair on maddelik bir rehber bulunmuyor.
LGBT örgütleri şunu vurguluyor: her vaka ve her bağlam farklıdır — evrensel bir yönerge yazılamaz, çünkü her durumun kendi ihtiyaçları vardır. Kimi bunu doğal biçimde yaşar, kimi yaşamaz. İkinciler büyük olasılıkla bir uzmandan destek almaya ihtiyaç duyacaktır.
Açılma süreci, toplum insanların hatırı sayılır bir bölümünün norm dışı cinsel davranışları olduğunu anlayana kadar sürecek. Çoğu zaman bu süreç, kişi gündelik hayatta bu yoldan geçmiş başkalarıyla tanıştığında başlar.
Açılabilmek için kendini güvende hissetmek
İnsan yönelimini ancak kendini güvende hissettiğinde kabul eder: ilerlemeye rağmen konu birçok ortamda hâlâ tabu. Pek çok kişi bunu işyerinde dile getirmez, bunun özel hayatın parçası olduğunu söyler — aynı zamanda LGBT olmanın başlı başına siyasi bir eylem olduğunu düşünerek.
Kimsenin heteroseksüel olduğunu baştan varsaymamak çok önemli. Heteroseksüel insanların kendilerini bilgilendirmesi de o kadar önemli. Bir LGBT dergisi okumak, bir film izlemek, konuşmak ve dinlemek — LGBT bireylerin görüldüğünü ve anlaşıldığını hissetmesini sağlayan küçük adımlar. Şunu bilmekte fayda var: birine eşlik etmek, homofobik bir şakaya gülmemek ve ayrımcı her davranışa dikkat çekmek kadar basit olabilir.
Kolay olmayan bir süreçte arkadaşını desteklemek
Açılmak kolay değil, ama bugünün toplumu daha açık. LGBT örgütlerinde çalışanlar şunu gözlemliyor: çocuklarının yönelimini kabul etmeyen ebeveynler hâlâ varsa da, eşlik edebilmek için kendileri araç aramaya gelen pek çok kişi de var. Yalnızca kabul edip saygı duymakla kalmıyor, en iyi biçimde destek olmaya hazır olmak istiyorlar.
Otuz yıl önce hiçbir referans noktası yoktu, LGBT bireyler hesaba katılmıyordu. Filmlerde ya da dizilerde göründükleri o ender anlarda ise alaycı bir tonda gösteriliyorlardı. Arkadaşına bunu asla hissettirme — eleştiriler karşısında onun yanında dur.
DSÖ’nün eşcinsellik kararı
Nispeten yakın bir tarihte, 1990’da, Dünya Sağlık Örgütü eşcinselliği ruhsal hastalıklar listesinden çıkardı. O günden beri geyler, lezbiyenler ve biseksüeller yavaş yavaş dünyanın her yerinde gündelik hayatın parçası oluyor. Bunu arkadaşına hatırlatmaktan çekinme — işe yarayabilir.
Kırk yıl önce LGBT referansları yoktu; bugünse medya alanı, yönelimini açıkça savunan tanınmış isimlerle dolu.
Yine de ancak son on yılda pek çok tanınmış kişi yönelimini açıkça sahiplendi ve bu, konunun sıradanlaşmasına katkı sundu. Çocukların ve gençlerin artık LGBT idolleri var: şarkıcılar, oyuncular, internet üreticileri. Üstelik birçoğu cinselliğini yalnızca kabul etmiyor, onu sahipleniyor.
Toplum değişti ve bugün açılmak, kırk yıl öncesindeki kadar büyük bir kayıp değil. Dernekler hemfikir: depresyona götüren sancılı bir süreçten kaçınmak, insanların yanında olmak, onları savunmak ve elbette saygı duymak gerekiyor.
Bu yazıdan sonra erteleme — Mad2Moi üzerinde profilini oluştur ve tam da seni bekleyenlerle konuşmaya başla.
Ce que la communauté en dit